Það fer fyrir hjartað á manni að lesa þessar fréttir um íslamska hryðjuverkamenn sem hafa komið hingað til lands að boða trú sína. En það eru vinstri sinnaðir afstæðishyggju menn sem segja við okkur: "þetta eigið þið að umbera. Þetta er fólk eins og við." Og svo segja þeir alveg það sama um alls konar "lista"-menn sem eru að sóa skatt peningum með alls konar dýrri vitleysu og eru í raun eins og börn og kunna ekkert í líkingu við það sem í alvöru er list.
Ég þurfti sjálfur að fara til Ítalíu, þar sem ég bjó í mörg ár, til að kynnast því hvað list er í raun og veru. Þar eru ekki endalausar gallerýis holur með nýjasta æðinu af Genfar tvíæringnum, eða hvað þetta heitir, einhverjum skríðandi deig- og hveiti þöktum dópistum að boða undanlátssemi og alls konar vitleysu sem ræðst að rótum menningar okkar. Nei, þar yrkja menn, og þeir yrkja á gullaldar ítölsku, málinu sem hefur verið talað á skaganum allt frá dögum Rómverja, þegar grunnurinn að menningarsögu okkar var lagður af sannkölluðum andans og listarinnar jöfrum, mönnum sem lifðu og voru tilbúnir að deyja fyrir listina.
Það er dæmigert fyrir smámenni listarinnar í dag, að þau vilja ekki fórna sér eða deyja fyrir listina heldur setja auglýsingar í blöð eftir líkum af öðrum dauðum einstaklingum, þ.e.a.s. einhverjum saklausum meðborgurum sem hafa drepist sjálfur. Hér áður fyrr hefðu listamennirnir annað hvort drepið sig sjálfir eða farið og drepið einhvern, til sönnunar þess að listin og snilligáfan sem hana getur af sér er æðri öllu öðru. Eins og Raskolnikov er besta dæmið um.
Kær kveðja,
T. Árdal
No comments:
Post a Comment