Hér fylgir ljóð sem tileinkað er meistaranum, en hann lést nýlega. Ég hafði hugsað mér að leita leiða til að senda honum það en svo þegar hani dauðans gól þrisvar fyrir dögun, þá var það orðið of seint. Lesanda sem getur upp á hverjum þetta er tileinkað fær eintak af bók minni, Vindurinn í Provance.
Ykkar,
Tandri
Við sem börðumst saman
Ó, bróðir!
Barrtrén svignuðu undan fargi snjávarins
í freranum
lengst í austri
en brotnuðu þó ekki
Ekki frekar en þú
undan byrði einsemdar og harðræðis
Í gegnum aldirnar
halda hinir fáu
oft
uppi þeim mörgu
En er þó refsað
enn harðar
af þeim
sem bornir eru uppi af hinum mörgu
og gætu aldrei
staðið einir
2 comments:
Aleksandr Solzhenitsyn? Mig langar í þessa bók.
Aha, Hildur, þú ert snjöll alveg eins og Ágúst Borgþór sagði þegar hann kynnti okkur á dögunum! Það er munur að vita að ungar konur séu svona námsfúsar og vel að sér í bókmenntasögunni! Það er ekki allt glingur, glys og slúður hjá ykkur konunum eins og stundum mætti halda! En nú ætti ég að stoppa mig af, ég hef alls ekkert á móti konum, þvert á móti, margir af bestu vinum mínum eru konur. Hittu mig á Kaffi Róma klukkan 15 í dag, fimmtudag, og ég afhendi þér eintak. Einnig skal ég bjóða þér upp á vínglas, og hver veit hvað eitt kann að leiða af öðru. Nú læt ég staðar numið, nóg komið af slíku bulli, miðaldra manni ber að halda sér til hlés þegar yndisþokki konunnar slær hann blindu. Að eilífu,
TÁrdal
Post a Comment